در این بخش از ایران پروا به روابط میان عشق و تکنولوژی پرداخته ایم. توصیه می کنیم که حتما این بخش را مطالعه کنید. با ما همراه شوید.

ما سه سیستم مغزی تکامل یافته کاملا متفاوت برای جفت گیری و تولید مثل داریم: کشش جنسی، حس عشق شدید و رویایی و حس وابستگی به شریک زندگی برای همیشه و این سه سیستم مغزی با هم و همراه بخش های دیگر مغز به زندگی جنسی، عشقی و خانوادگی مان نظم می دهند، اما این ها زیر قشر مغز وجود دارند، زیر دستگاه لیمبیک که مرکز احساسات است و آن را ایجاد می کند؛ در بخش های بسیار ابتدایی مغز که با انرژی، تمرکز، ولع، انگیزه، خواسته و کشش در ارتباطند.

در این مورد بزرگ ترین هدف زندگی تمایل برای کسب شریک زندگی است که این حس میلیون ها سال قبل در نیاکان ما پیشرفت کرده است. شکی نیست که فناوری روش همسریابی ما را هم تغییر می دهد: ارسال ایمیل و پیامک، ایموجی ها برای بیان احساسات، لایک کردن عکس های سلفی و… اما آیا این ها شدیدا مفهوم عشق را تغییر می دهند؟

عشق

باور کنید در طول تاریخ رفتارها و ابزارهای متفاوتی احساسات بشر را دچار تغییر کرده، حتی سایت های دوست یابی، اما تنها الگوریتم واقعی خود ذهن شماست و تکنولوژی قادر به تغییر آن نیست.

بگذارید این موضوع را برایتان بیشتر باز کنم؛ طبق مطالعات زیست شناسی، شخصیتی چهار روش تفکر و رفتاری بزرگ در ما تکامل یافته است که به سیستم دوپامین، سروتونین، تستوسترون و استروژن مربوط است. محققان با طراحی پرسش نامه ای مستقیما از علم مغز برای سنجش میزان بیان این خصوصیات که به این چهار سیستم مرتبط هستند و بررسی بیش از 14 میلیون پاسخ از 40 کشور دنیا به این نتیجه رسیده اند که افراد بیانگر سیستم دوپامین (که کنجکاو، خلاق، خودانگیخته و پر انرژی هستند) به افراد کنجکاو و خلاق مثل خودشان نیاز دارند. افراد بیانگر سیستم سروتونین (که ساده، سنتی و پیرو قانون هستند و به مسئولان احترام می گذارند) به سمت افراد سنتی می روند. در این موارد مشابه ها همدیگر را جذب می کنند. در دو مورد دیگر متفاوت ها جذب یکدیگر می شوند. افراد با سیستم تستوسترون (که تحلیل گر، منطقی، رک و قاطع هستند و به سمت افراد مخالفشان جذب می شوند، یعنی کسانی که استروژن بالایی دارند و دارای مهارت های کلامی و اجتماعی، فرهیخته و احساساتی هستند) الگوهای طبیعی در انتخاب همسر دخیلند و تکنولوژی مدرن قادر به تغییر فرد مورد علاقه ما نیست، اما تکنولوژی یک روال جدید را معرفی می کند که خیلی مهم و با موضوع «تناقض انتخاب» در ارتباط است. (حق انتخاب بیشتر و رضایت کمتر)

عشق

میلیون ها سال پیش بشر در گروه های کوچک زندگی می کرد و حق انتخاب های محدودی در انتخاب همسر داشت. طی مطالعات اخیر دانشمندان، ظاهرا ما می توانیم 5 تا 9 گزینه را دریافت کنیم و بعد از آن به چیزی می رسید که در علم آکادمیک «اضافه بار شناختی» نامیده می شود و در نهایت هیچ کدام را انتخاب نمی کنید، همین «اضافه بارشناختی» باعث به وجود آمدن لذتی جدید در مغز می شود که اسمش هست «عشق آهسته»؛ همه این موارد نشانگر این موضوع است که امروزه بشر محتاطانه تر به انتخاب همسر می پردازد. هر چند روند طولانی تر شده است، اما باز هم در انتها ذهن بشر برای رسیدن به عشق با موفقیت رو به رو می شود.

پاسخ دادن