۵ دلیل اساسی برای تهیه برنامه آموزش به والدین دارای کودک اوتیسم

    0
    22 views

    پنج دلیل عمده و اساسی برای تهیه برنامه آموزش به والدین دارای فرزند اوتیسم وجود دارد که در ادامه به تک تک آن ها می پردازیم.

    ۱ – خانواده تنها نهادی است که کودک اوتیسمی با اتکاء به آن می تواند، خدمات ارزشمندی را دریافت کند. هر چند که مدرسه و معلمان در فرایند اجتماعی پذیری کودک موثرند، اما خدمات آن ها زودگذر است.

    ۲ – خانواده های دارای کودک اوتیسمی با استرس های بیشماری رو به رو هستند، همانند؛ مشکلات رفتاری، رفتارهای انزجارآور و غیر قابل پیش بینی بودن کودک. از طرفی، آن ها مشکلاتی نیز با همسایگان، خویشاوندان و افراد جامعه داشته و سردرگمی در استفاده از روش های درمانی دارند. بدون حمایت و آموزش خانواده، والدین ناچارند پول، انرژی و وقت بیشتری را صرف درمان کودکشان کنند. همچنین، با افزایش فشارها بر والدین، تعارض های زناشویی و مشکلات عاطفی نیز در آن ها فزونی می یابد. از طرفی، بعضی اوقات، خانواده ها ناخواسته هیجان های منفی شدیدی را به کودک اوتیسمی ابراز می کنند، برای مثال، در پژوهشی که بر روی مادران دارای کودک اوتیسمی صورت گرفت؛ نتایج بیانگر این بود که، مادران نسبت به کودک اوتیسمی خود هیجان های منفی همانند خشم و انتقاد، بروز می دادند. در حالی که، هنگامی که هیجان های آن ها نسبت به کودک سالم آن ها مقایسه شد، نتایج معکوس بود، یعنی هیجان های ابراز شده به طور معناداری مثبت و با ملایمت همراه بود.

    ۳ –  در جمع آوری اطلاعات ضروری و ارزشمند، برای تهیه برنامه آموزشی و درمانی اثر بخش، ارزیابی اولیه و جامع در حین فرایند آموزش از والدین بسیار اساسی است. والدین می توانند رفتار کودک را در موقعیت های روزانه ثبت نمایند. این رفتارها عبارت اند از: لباس پوشیدن، صحبت کردن، مشارکت کردن در انجام فعالیت های اشتراکی یا منزل، خوردن و بازی کردن. علاوه بر این، آن ها می توانند اطلاعاتی کیفی را در خصوص رفتارهای نظیر میزان نق زدن، مدت زمان بازی، میزان مفید صحبت کردن را ثبت نمایند. از این اطلاعات می تواند در تدوین اهداف برنامه آموزشی و تصمیم گیری درخصوص نوع آن بهره ببرد.

    انواع برنامه های آموزش والدین عبارت اند از؛ برنامه فردی، برنامه فردی مرتبط با برنامه مدرسه، برنامه گروهی نامرتبط با برنامه درسی و برنامه گروهی مرتبط با برنامه مدرسه کودک.

    ۴ – آگاهی خانواده ها از اهداف آموزشی کودکشان امیدهای نوینی را در ذهن آن ها متبادر می سازد و عزم آن ها را برای دستیابی فرزندشان به اهداف تحصیلی و اجتماعی استوارتر می کند.

    ۵ – هنگامی که والدین برنامه های آموزشی را در خانه اجرا می کند، کودک رفتارهای مطلوب را سریعتر می آموزد و رفتارهای مناسب را از مدرسه به خانه (همانند صحبت کردن) و خانه به مدرسه (همانند شستن ظروف) تعمیم می دهد. والدین و اولیای مدرسه می توانند برنامه های مشترک بیشتری را برای کودک فراهم کنند. همچنین، آن ها می توانند مشخص کنند که کدام یک از مهارت ها ابتدا در مدرسه یا خانه و یا همزمان با هم ارائه شوند.

    0

    پاسخ دادن